این مردم را روزگاری در پیش است که در آن روزگار از قرآن جز نشانه ای و از اسلام جز نامی باقی نماند.


مساجدشان در آن روزگار از حیث ساختمان آباد و از جهت هدایت و رستگاری خراب است.


ساکنان و آباد کنندگان آن مساجد بدترین مردم روی زمین اند زیرا فتنه ها از آنان پدیدار گردند و گناهان در آنها جای و ماوا گیرند.


در آن فتنه هر که از آن کناره گیرد به سوی آتش بازآرند.


پروردگار میفرماید : به حق خودم سوگند یاد کردم که فتنه بر آن مردم برانگیزم به طوری که بردبار خردمند در آن سرگردان ماند

 

نهج البلاغه_ترجمه سید نبی الدین اولیایی_صفحه788